Mok bij het paard

Mok is een ontsteking van de huid van de kootholte en kan voor veel paardeneigenaren erg frustrerend zijn. Mok wordt in het merendeel van de gevallen gezien aan de witte achterbenen van het paard, in het bijzonder veelal bij koudbloeden en friezen met veel beenbehang.

Symptomen van mok kunnen variëren van roodheid, schilfering en/of korstvorming tot zwelling, ernstige pijnlijkheid en/of kreupelheid. Deze symptomen kunnen enigszins worden gebruikt om onderscheid te maken tussen de verschillende vormen van mok. We onderscheiden bij mok een drietal stadia:

  • Bij een roodverkleuring van de huid is er sprake van een erythemateuze dermatitis;
  • bij korstvorming door vochtuittreding van een eczemateuze dermatitis;
  • In chronische gevallen kan er een verdikking en plooivorming van de huid optreden, verruceuze mok genoemd.

Mok kan meerdere oorzaken hebben. Vaak zorgt natheid of vuil, of een combinatie hiervan, voor een ontsteking van de huid. Deze secundaire ontsteking van de huid wordt vaak veroorzaakt door de zogeheten stafylokokken bacterie. Echter, ook mijtinfecties (ook wel schurft genoemd), of zonnebrand kunnen een secundaire ontsteking van de huid veroorzaken.

De behandeling van paarden met mok kan soms zeer uitdagend en lastig zijn. Een zeer belangrijk onderdeel van de behandeling betreft de huisvesting. Het paard moet altijd droog en schoon kunnen staan (er moet zodoende dus ook niet overmatig worden gewassen). Daarnaast kan de behandeling bestaan uit een ontsmettende shampoo of zalf, een antibioticum houdende zalf, een corticosteroïden houdende zalf of een combinatie hiervan. Bij onvoldoende effect van een lokale behandeling, kan een systemische behandeling soms zelfs noodzakelijk zijn. De dierenarts zal per geval kijken welke behandeling het meest geschikt is.