Aandoeningen

Aandoeningen

Hieronder  vindt u een aantal veel voorkomende problemen bij konijnen. Twijfelt u of uw konijn gezond is, aarzel dan niet en maak een afspraak!

Gebitsproblemen

De tanden en kiezen van een konijn hebben open wortels en blijven daardoor levenslang doorgroeien. Het veelvuldig kauwen op vezelrijk voer (gras, hooi en groenvoer) zorgt er voor dat de tanden en kiezen goed afslijten. Het komt vaak voor dat de tanden en kiezen niet goed op elkaar aansluiten. Dit kan aangeboren zijn (bv bij dwergkonijnen) of het gevolg zijn van afwijkend kauwen (door pijn of ziekte).  Te lange tanden zorgen ervoor dat het konijn niet meer goed kan eten en drinken. Op de kiezen kunnen scherpe punten ontstaan, dit noemen we haken op de kiezen. Hierdoor raken de wangen of tong beschadigd en zal het konijn gaan kwijlen en stoppen met eten. De verwondingen kunnen gaan ontsteken en als de kieswortels ontstoken raken, ontstaan kaakabcessen die heel moeilijk te behandelen zijn.

De volgende symptomen komen vaak voor bij gebitsproblemen en zijn een reden voor een bezoekje aan de dierenarts:

  • kwijlen
  • alleen zacht voedsel eten en hard voer vermijden
  • verminderde eetlust
  • knarsetanden
  • eten uit de bek morsen
  • afwijkende nachtkeutels die niet worden opgegeten maar vastplakken in de haren
  • slechte vacht (omdat het konijn zich niet meer kan verzorgen)

De dierenarts zal het gebit van uw konijn controleren. Met een otoscoop (oorlamp) worden de snijtanden en kiezen bekeken. Omdat konijnen een smalle en diepe mondholte hebben, is voor een goed en volledig onderzoek altijd een roesje nodig. Ook kunnen röntgenfoto’s gemaakt worden. Te lange snijtanden worden geslepen. Knippen is niet verstandig omdat de tanden hierbij kunnen splijten, met een abces van de tandwortel tot gevolg. Indien bij uw konijn de snijtanden niet goed op elkaar staan, adviseren we om alle snijtanden te laten trekken. Het konijn kan daarna gewoon eten, al moet het hooi wel in kleinere stukken worden geknipt. Indien er haken op de kiezen zitten, worden deze onder narcose weggeslepen. De nabehandeling bestaat uit pijnstillers en vaak is dwangvoeding nodig voor enkele dagen, als er al verwondingen waren van de tong of wang. Omdat de tanden en kiezen van het konijn levenslang doorgroeien, zal de gebitsbehandeling regelmatig herhaald moeten worden. De tussentijd waarmee dit moet gebeuren varieert van 4 weken tot soms een half jaar. Voor konijnen met gebitsproblemen is goede voeding extra belangrijk.

Maagdarmproblemen

Een goed functionerend darmstelsel is van levensbelang voor een konijn. Goede voeding is hiervoor essentieel. Bij een konijn dat ziek is of om een andere reden niet goed eet, ontstaan ook meteen problemen met de darmen. Deze kunnen gaan stilliggen met als gevolg overmatige gasvorming of obstipatie, vaak met veel haar erbij (haarballen). Hierdoor krijgt het konijn buikpijn en zal ook niet geneigd zijn weer uit zichzelf te gaan eten. Een vicieuze cirkel die steeds moeilijker te doorbreken is naarmate de tijd verstrijkt. Hoe eerder u aan de bel trekt, hoe beter de kansen op herstel zijn!

Symptomen van maagdarmproblemen zijn:

  • geen of weinig, te kleine keutels
  • opgezette buik
  • niet of slecht eten
  • lusteloosheid en zwakte
  • ineengedoken zitten
  • vermageren

De dierenarts zal voelen en luisteren naar de buik en ook het gebit goed bekijken. Is er sprake van een gebitsprobleem of andere oorzaak, dan moet dit uiteraard behandeld worden. Soms komen we er niet achter wat het stilliggen van de darmen heeft veroorzaakt. Stress of een plotselinge verandering van voeding kan een rol spelen. Een röntgenfoto of echo van de buik geeft een overzicht van de buik, waarop bijvoorbeeld een haarbal zichtbaar kan zijn. In alle gevallen is het belangrijk om de darmen zo snel mogelijk weer op gang te helpen. Zolang het konijn niet zelf eet, is dwangvoeding nodig. Pijnstillers (tegen de buikpijn die met stilliggende darmen gepaard gaat) en medicatie om de beweging van de darmen te stimuleren moeten worden gegeven totdat het konijn weer goed zelf eet en keutelt.

Luchtwegproblemen

Konijnen zijn gevoelig voor stof en tocht  en kunnen snel problemen krijgen met de luchtwegen. Een bekende vorm hiervan is besmettelijke snot, welke wordt veroorzaakt door de bacterien Pasteurella multocida en Bordetella bronchiseptica.

Symptomen van luchtwegproblemen zijn:

  • niezen
  • snotneus
  • vieze pootjes door het wassen van de snotneus
  • oogontsteking met uitvloeiing of rode ogen
  • benauwdheid, moeilijker ademen
  • lusteloosheid

Bij ernstige gevallen van besmettelijke snot kan een longontsteking optreden die dodelijk kan aflopen. Het komt regelmatig voor dat snot chronisch wordt en het konijn dus vaker behandeld moet worden. Veel konijnen zijn drager van de Pasteurella bacterie. Indien de weerstand van het konijn minder is, bijvoorbeeld door stress, ziekte, tocht, droogte en stof of onvoldoende ventilatie, dan steekt de infectie weer de kop op. Het is besmettelijk voor andere konijnen, maar die zullen er niet altijd ziek van worden.

De dierenarts stelt de diagnose op grond van een zorgvuldig onderzoek, inclusief het beluisteren van de longen. Voor het vaststellen van longontsteking is soms een röntgenfoto van de longen nodig. De behandeling bestaat uit antibiotica, ontstekingsremmers en indien nodig oogdruppels. Als het konijn niet eet, moet het dier gedwangvoerd worden om problemen met de darmen te voorkomen. Dit moet wel voorzichtig gebeuren met het oog op verslikken.

Urinewegproblemen

Urinewegproblemen komen met name voor bij oudere konijnen. Blaasontsteking en blaasstenen worden vaak gezien. Bij mannelijke konijnen kan soms een verstopping van de plasbuis optreden, dit is levensbedreigend.

De volgende symptomen kunnen voorkomen bij urinewegproblemen:

  • vaker kleine plasjes doen
  • moeite met plassen of persen op de urine
  • bloed bij de urine
  • urine lekken of incontinentie
  • rode natte huid rond de geslachtsopening
  • sufheid
  • meer drinken

De dierenarts doet een volledig onderzoek, aangevuld met onderzoek van de urine. Het is dus verstandig om urine mee te nemen als uw konijn deze problemen heeft. De urine van een konijn is troebel, dit is normaal. Om een blaassteen zichtbaar te maken, kan een röntgenfoto of echo van de blaas worden gemaakt. De behandeling bestaat uit antibiotica en ontstekingsremmer in het geval van blaasontsteking. Blaasstenen moeten meestal operatief verwijderd worden. Daarna is een aangepast dieet nodig om problemen in de toekomst te voorkomen. Ook is het belangrijk dat het konijn veel vocht binnen krijgt. We kunnen regelmatig een infuus geven, maar groenvoer en gras bevatten ook veel water.

Baarmoederkanker

Dit is de belangrijkste doodsoorzaak van voedsters. Deze tumor, een adenocarcinoom, is erg kwaadaardig en kan snel uitzaaien.

De symptomen zijn:

  • bloed bij de urine, op het einde van de plas
  • vaginale uitvloeiing, vaak met bloed
  • slechte eetlust
  • sloomheid
  • vermageren
  • benauwdheid (door uitzaaiingen in de longen)

De dierenarts kan de diagnose stellen door het afvoelen van de buik. Bij twijfel kan een echo worden gemaakt. Mits de ziekte op tijd wordt ontdekt, zal het operatief verwijderen van de aangetaste baarmoeder (sterilisatie) genezend zijn. Is er eenmaal sprake van uitzaaiingen dan is er geen redding meer mogelijk. Om de ziekte te voorkomen raadt Lingehoeve Diergeneeskunde aan om uw konijn te laten steriliseren. Dit kan vanaf 6 maanden leeftijd, maar wordt in elk geval geadviseerd vóór 2 jaar.

Abcessen

Bij konijnen kunnen in de huid bobbels ontstaan die gevuld zijn met pus. De belangrijkste oorzaken voor het ontstaan van een abces zijn geïnfecteerde bijtwonden, kieswortelontsteking en traanbuisontsteking. Vaak zitten de abcessen net onder de huid. Ze kunnen soms ook spontaan open barsten. Ook inwendig kunnen abcessen voorkomen, bijvoorbeeld in de longen of andere organen.

Afhankelijk van de locatie kunnen bij abcessen de volgende symptomen voorkomen:

  • harde pijnlijke massa
  • roodheid of irritatie van de huid
  • overdreven poetsgedrag
  • jeuk
  • etterende wond
  • vieze vacht
  • kwijlen (bij kaakabcessen)
  • slechte adem
  • verminderde eetlust

Om vast te stellen of er sprake is van een abces, zal de dierenarts de bult aanprikken. Indien pus wordt gevonden, is de diagnose gesteld. De behandeling hangt sterk af van de oorzaak en de locatie. Bij konijnen is sprake van een dikke, kaasachtige pus en ontstaat een dik kapsel om de pus heen. Dit zorgt ervoor dat antibiotica heel slecht doordringt in het abces en meestal niet voldoende aanslaat. Openmaken van het abces of het abces in zijn geheel verwijderen is vaak nodig. Indien het een kaakabces betreft door kiesproblemen, dan moet de aangetaste kies getrokken worden.

Gebroken rug

Konijnen hebben een zwakke ruggengraat en hele sterke spieren in de rug en de achterpoten. Door een rare sprong, verkeerd oppakken van het konijn of per ongeluk laten vallen, kan een konijn zijn rug breken. Daarom is een konijn niet geschikt voor kleine kinderen. Een konijn met een gebroken rug kan niet meer lopen en sleept met de achterkant. Door het laten lopen van de urine wordt de huid snel vochtig en vies. Met een röntgenfoto kan de gebroken rug zichtbaar gemaakt worden. Er is geen behandeling mogelijk, het konijn moet worden ingeslapen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wij bieden de zorg die uw huisdier nodig heeft!

Kwaliteit, innovatie en laagdrempeligheid. Dat is waar Lingehoeve Diergeneeskunde voor staat. We werken met een team van toegewijde dierenartsen en paraveterinairen die ieder hun eigen interessegebied hebben en op de hoogte zijn van de laatste ontwikkelingen.